Görenleri şaşırtan 6 donmuş şelale: Biri 30 saat boyunca sustu!

Şelale denince akla gürül gürül akan su gelir. Oysa kuzeyin sert kışlarında bazı şelaleler sesini kısar, havada asılı kalmış dev buz sütunlarına, kristal perdelere dönüşür. Kimi bir gece yarısı tamamen susmuş, kimi her kış insan eliyle yeniden “inşa” ediliyor. İşte bu kış rotanıza ekleyebileceğiniz, görenleri şaşırtan 6 donmuş şelale.

1. Niagara Şelalesi, Kanada-ABD: 30 saat boyunca sustuğu gece

Niagara’nın kışın tamamen donduğunu gösteren fotoğraflar her yıl sosyal medyada dolaşır, ama gerçek biraz farklı: Su, buz kabuğunun altından akmaya devam eder. Şelalenin gerçekten sustuğu tek bir an tarihe geçti. Mart 1848’de Erie Gölü’nden kopan buz kütleleri, rüzgârın da etkisiyle Buffalo ile Fort Erie arasında nehrin ağzını tıkadı ve Horseshoe Şelalesi yaklaşık 30 saat boyunca neredeyse kurudu. Meraklı kasabalılar nehir yatağına inip yürüdü, dipte kalmış eşyaları topladı. Bir başka kış hikâyesi daha hüzünlü: Eskiden şelalenin önünde oluşan buz köprüsünün üstüne seyyar tezgâhlar kurulurdu. Şubat 1912’de köprü çözülüp parçalanınca üç kişi hayatını kaybetti ve buz köprüsüne çıkmak o günden beri yasak.

2. Johnston Kanyonu, Kanada: Kayaya çakılmış yürüyüş yolları

Banff Ulusal Parkı’ndaki bu dar kanyonda patika yer yer kayalara tutturulmuş metal iskelelerin üzerinden, akan suyun hemen tepesinden geçer. Kışın kanyon tümüyle buza keser ve yürüyüş, adeta bir buz mağarasının içinde ilerlemeye dönüşür. Başlangıç noktasından yaklaşık 1,2 kilometre sonra gelen Alt Şelale’yi kayadaki küçük bir tünelden geçip burun buruna izleyebilirsiniz. 2,7 kilometredeki Üst Şelale’de ise dikey buz duvarına kazmalarını saplayan buz tırmanışçılarını görmek sürpriz değil. Kanyon, Banff kasabasından araçla yarım saat kadar uzaklıkta, Bow Valley Parkway üzerinde yer alıyor; kışın yolun karlı ve buzlu olabileceğini hesaba katın.

3. Gullfoss, İzlanda: Bir kadının kurtardığı şelale

Hvítá Nehri burada önce yaklaşık 11 metrelik bir basamaktan, ardından 21 metre derinliğindeki dar bir yarığa iki aşamada dökülür. Kışın kenarları kalın buz katmanlarıyla kaplanır, kayalar beyaz bir kabukla örtülür, suyun ortası ise köpürerek akmaya devam eder. Şelalenin hikâyesi de en az manzarası kadar etkileyici: 20. yüzyılın başında yabancı bir şirket burada hidroelektrik santral kurmak istediğinde, yakındaki Brattholt çiftliğinin kızı Sigríður Tómasdóttir yıllarca buna karşı direndi. Anlatılan hikâyelere göre gerekirse kendini şelaleye atacağını bile söylemişti. Bugün kayalardaki bir anıt onu hatırlatıyor.

4. Kegon Şelalesi, Japonya: Asansörle inilen buz perdesi

Tokyo’nun kuzeyindeki Nikko’da, Chuzenji Gölü’nün suyu 97 metre yükseklikten aşağı bırakır kendini. Japonların en güzel üç şelalesinden biri saydığı Kegon, kışın en soğuk günlerinde baştan aşağı donar ve çevresindeki ince çağlayanlar sarkıtlarla kaplanır. İlginç detay şu: Şelalenin dibindeki seyir terasına kayanın içinden inen ücretli bir asansörle ulaşılıyor, yani buz duvarını aşağıdan, tam karşıdan izleyebiliyorsunuz.

5. Plitvice Gölleri, Hırvatistan: Kar altında 16 göl

Yazın kalabalıktan adım atılamayan Plitvice, kışın bambaşka bir yere dönüşür. 1979’dan beri UNESCO Dünya Mirası listesinde yer alan park, basamak basamak birbirine dökülen 16 gölden oluşur. Soğuk havada göller arasındaki küçük çağlayanlar donup kalır, ahşap yürüyüş yolları karla örtülür. Ülkenin en yüksek şelalesi olan 78 metrelik Veliki Slap’ın buzlu hali, sessiz bir ormanın ortasında beklenmedik bir gösteri sunar.

6. Ouray Buz Parkı, ABD: Her kış yeniden “yetiştirilen” şelaleler

Colorado’daki Uncompahgre Kanyonu’nda gördüğünüz buz şelalelerinin çoğu doğal değil. 1994’ten beri faaliyet gösteren Ouray Buz Parkı, dünyanın ilk insan yapımı buz tırmanışı alanı olarak biliniyor. Yerel halkın “buz çiftçileri” dediği ekipler, kanyon duvarlarına döşenmiş borulardan soğuk gecelerde su püskürterek buzu katman katman büyütüyor. Ortaya 200’ü aşkın tırmanış rotası çıkıyor. Tırmanmayacak olsanız bile kanyonun üstündeki köprüden manzarayı izlemek başlı başına bir deneyim.

Gitmeden önce bilmeniz gerekenler

Bu şelalelerin büyük kısmında buz en etkileyici halini genellikle ocak ve şubat aylarında alır, ancak donma her yıl hava koşullarına göre değişir. Yürüyüş yolları kaygan olacağı için ayakkabıya takılan buz krampon ya da kaymaz tabanlı bot şart. Gullfoss Reykjavik’ten Altın Çember rotasıyla günübirlik gezilebilir, Kegon’a ise Tokyo’dan trenle Nikko’ya, oradan otobüsle ulaşılır. Kışın bazı patikalar buzlanma nedeniyle kapatılabildiği için yola çıkmadan önce parkların resmi sitelerindeki güncel durum duyurularına göz atmak en sağlıklısı.

Bu Makaleyi Paylaş